Honderdduizenden smartphones worden jaarlijks onnodig weggegooid
In Nederland worden ieder jaar honderdduizenden smartphones weggegooid die eigenlijk gerepareerd hadden kunnen worden. En dat is in meerdere opzichten een gemiste kans, blijkt uit onderzoek van CE Delft.
Zo vindt 80% van de Nederlanders het doodzonde om een nieuwe smartphone te kopen als de defecte gerepareerd kan worden, terwijl maar liefst 93% bij voorkeur consumentenelektronica aanschaft die gemakkelijk én zelfstandig te repareren valt, schrijven de onderzoekers.
Toch verdwijnen in ons land ieder jaar vele miljoenen elektrische apparaten op afvalbergen of in verbrandingsovens, ondanks dat een groot deel van deze producten een tweede leven geschonken had kunnen worden.
Kloof tussen intentie en gedrag
Volgens CE Delft hangt deze kloof tussen intentie en gedrag onder meer samen met het Rijksbeleid rondom circulariteit. Dat richt zich met name op recyclen, terwijl reparaties natuurlijk ook kunnen bijdragen aan het realiseren van onze circulaire ambities.
Consumenten worden onvoldoende gestimuleerd tot duurzamer elektronicagebruik: weliswaar geldt een verlaagd btw-tarief voor reparaties van (onder meer) fietsen, schoenen en kleding, maar bijvoorbeeld niet voor het opknappen van smartphones, tablets en laptops.
Bescheiden marktomvang
Niet alleen het fiscale beleid maakt het repareren van consumentenelektronica relatief duur. Het heeft ook te maken met de omvang van de reparatiemarkt: die is tamelijk bescheiden en geniet dus niet van dezelfde schaalvoordelen als de markt voor nieuwe producten.
Wat volgens CE Delft ook meespeelt is dat elektrische apparaten vaak op Nederlandse bodem worden gerepareerd, maar doorgaans in het buitenland worden geproduceerd. Omdat de lonen hier betrekkelijk hoog zijn, maakt dit reparaties relatief duurt ten opzichte van de productiekosten.
Dat de reparatiemarkt nog niet zo groot is, zorgt ook voor sociale barrières. Mede door het gebrek aan voldoende reparatiepunten – zeker buiten de steden – is het laten repareren van consumentenelektronica nog niet zo sterk genormaliseerd onder Nederlanders.
€35 miljoen
CE Delft adviseert om ook een verlaagd btw-tarief in te voeren voor elektronicareparaties (waaronder smartphones). Ook kan worden ingezet op reparatiesubsidies. Een andere mogelijkheid is om winkels te verplichten om 25% van hun omzet te halen uit de verkoop van tweedehandsproducten. Daarmee wordt repareren niet enkel een verantwoordelijkheid van de consument, maar ook van het bedrijfsleven.
Het doorvoeren van de aanbevelingen creëert volgens CE Delft heel wat toegevoegde waarde. Wanneer jaarlijks 800.000 smartphones extra worden gerepareerd (of gerefurbished), levert dat de Nederlandse samenleving netto €35 miljoen en zo’n 500 voltijdsbanen extra op.
“Bij uitbreiding naar andere snel circulerende consumentenelektronica zoals laptops en tablets kan dit oplopen tot €90 miljoen en 1.000 tot 1.500 voltijdsbanen”, schrijven de onderzoekers.
CO2-reductie: 2 megaton in 2030
Het repareren van consumentenelektronica leidt bovendien tot minder CO2-uitstoot. CE Delft gaat uit van een potentiële reductie van zo’n 2 megaton in 2030. Het leeuwendeel daarvan (1,9 megaton) wordt gerealiseerd doordat winkeliers meer tweedehands producten verkopen.
“De resterende CO2-reductie (70 kiloton) komt voort uit individuele reparaties van elektrische apparaten”, geven de onderzoekers aan.
CE Delft voerde zijn onderzoek uit in opdracht van belangenorganisatie Natuur & Milieu.
